- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Czerwone Gitary, Czerwono-Czarni, Polanie, Anna Jantar, Andrzej Rybiński, Bajm, Maanam, Israel, Korba i wielu innych wykonawców.
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Dr Jan Jerzy Milewski i dr Marek Czarniawski mówią o podziemiu niepodległościowym, represjach NKWD i pacyfikacjach.
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
W czasach PRL- u wyroki sądowe szokowały obywateli swoją surowością. Za błahe wykroczenia można było trafić za kratki, nawet na 10 lat.
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Na terenie spółdzielni Słoneczny Stok w Białymstoku PZPR podejmowała inicjatywy by uhonorować Władysława Gomułkę "Wiesława", odpowiedzialnego za strzelanie do stoczniowców w 1970 roku.
Na osiedlu Słoneczny Stok imieniem Gomułki nazwano Szkołę Podstawową nr 36 oraz odsłonięto popiersie towarzysza "Wiesława".
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Żeby zrozumieć teraźniejszość spółdzielni Słoneczny Stok w Białymstoku warto poznać elementy jej historii.
Poniżej wyciąg ze składów rad nadzorczych tej spółdzielni z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku.
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Do niedawna zapomniane płyty winylowe wracają dziś w wielkim stylu.
Moda na retro jest wyrażana nie tylko w aranżacji wnętrz, ale również w kolekcjonowaniu produktów z okresu PRL.
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Białostocki Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w 2007 r. opublikował listę ludzi białostockiego aparatu państwa komunistycznego.
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
Portal wp.pl opublikował ciekawy artykuł pt. "Helena Wolińska - potwór w mundurze". O stalinowskiej prokurator pochodzenia żydowskiego (Fajga Mindla), która jest m.in. odpowiedzialna za aresztowanie i zamordowanie gen. Augusta Fieldorfa "Nila".
Artykuł byłby zapewne jednym z wielu, gdyby nie zaskakująca teza - moim zdaniem naruszająca dotychczas lansowaną nowomowę poprawności politycznej. Tadeusz Płużański opowiada o stosunku Fajgi Mindli do Polski i Polaków, o zwierzęcej nienawiści, o mordowaniu żołnierzy podziemia niepodległościowego jako reakcji na rzekomą traumę getta i holokaustu (co ciekawe tekst ukazał się w czasie otwierania muzeum Żydów).
Postanowiłem napisać o tej publikacji bo łamie ona bieżącą narrację obecną w mediach głównego nurtu. Dotychczasowa wersja historii była mniej więcej taka, że zbrodniarzy komunistycznych pochodzenia żydowskiego w propagandowej nowomowie konsekwentnie separowano pod względem narodowościowym.
Tymczasem w artykule jest bezpośrednie odniesienie do kwestii etnicznych i wprost wyartykułowana teza o nienawiści do Polski i Polaków.
Bohaterka artykułu, Fajga Mindla, urodziła się w Warszawie w 1919 roku. Miała obywatelstwo polskie. Wraz z liczną grupą etnicznych współbratymców zdradziła II RP i będąc w służbie Stalina współtworzyła aparat represji mordujący polskie elity, eksterminujący żołnierzy Armii Krajowej i funkcjonariuszy legalnego rządu londyńskiego.
Zdrada, której dopuszczali się obywatele II RP pochodzenia żydowskiego ma swoje wytłumaczenie w szerszym kontekście historycznym.
Politycy polscy w okresie międzywojennym wskazywali na problem nieasymilowania się ludności żydowskiej w II RP. Ponadto w odniesieniu do walki o odzyskanie niepodległości wskazywano na liczne przypadki kolaboracji ludności żydowskiej z okupantem (zobacz >>). Daleko nie szukając warto przywołać przedwojenny Białystok, który społeczność żydowska chciała zmienić w wolne miasto podobne statusem do Gdańska. O tym ciekawym wątku, żydowskiej skardze do Ligi Narodów i przeciwstawianiu się odradzaniu II Rzeczypospolitej opowiada białostocki Żyd Eugene.
Epizod białostocki nie jest wyjątkiem. Potwierdza raczej regułę. Generalnie żywioł żydowski na terytorium polskim realizował własne cele polityczne i gospodarcze. Jak pokazuje trudna historia rozbieżne z dążeniami Polaków. Odrodzenie II Rzeczypospolitej postrzegano jako zagrożenie interesów i przeszkodę w planach ekonomicznej i politycznej dominacji. Problem nieasymilowania się i odśrodkowych tendencji zagrażających bezpieczeństwu Polski dostrzegły władze II RP zakazując m.in. funkcjonowania loży masońskiej całkiem niedawno reaktywowanej w postkomunistycznej III RP (przeczytaj o loży >>).
U schyłku II wojny światowej, gdy USA oddały Polskę pod władzę ZSRR przed Stalinem pojawiło się wyzwanie jak spacyfikować nasz kraj i zaprowadzić w nim komunizm. Stalin nie mógł opierać się wyłącznie na NKWD, Armii Czerwonej czy lumpach z byłej KPP, którymi dało się obsadzać co najwyżej terenową administrację, a którym zasadniczo nie ufał.
ZSRR potrzebował lojalnych ale i wykwalifikowanych kadr do budowy krwawego i bezwzględnego aparatu represji zdolnego do przeobrażenia II RP w PRL, do wymordowania pozostałości polskich elit oraz żołnierzy Armii Krajowej tworzącej unikalne w Europie wyjątkowo sprawne państwo podziemne.
Z oczywistych względów po niedawnej wojnie 1920 r. Stalin nie mógł więc liczyć na kolaborację ze strony Polaków. Zatem jedynym wyjściem było sięgnięcie po skomunizowaną ludność żydowską zainteresowaną redukcją żywiołu polskiego oraz realizacją własnych aspiracji.
Wybór ten okazał się doskonałym posunięciem politycznym i organizacyjnym. Spośród przedstawicieli narodowości żydowskiej (niedawni obywatele II RP) wyrekrutowano zabójczy aparat. Zbrodniarze tacy jak Fajga Mindla, stali się swoistymi ikonami stalinowskiego planu instalacji komunizmu w Polsce.
Nabór funkcjonariuszy narodowości żydowskiej do struktur komunistycznego państwa nie sprawił Stalinowi większego problemu. O zdradzie II RP (polscy Żydzi przechodzili na służbę Moskwy choć byli obywatelami polskimi i cały czas działał legalny rząd londyński) i zaciągnięciu się na służbę okupanta zdecydowało kilka przesłanek. Okazja do zemsty za okres II Rzeczypospolitej, stalinowskie wsparcie ruchu syjonistycznego na Bliskim Wschodzie (to Stalin, a nie USA, był początkowo strategicznym sojusznikiem), możliwość awansu i kariery w PRL, zyskanie dużej władzy i korzyści materialnych.
Plan wyczyszczenia Polski z "panów, kapitalistów i reakcji" zrealizowano wzorowo. Gdy system komunistyczny w powojennej Polsce okrzepł (wymordowano realnych i domniemanych wrogów ustroju komunistycznego) następcy Stalina postanowili pozbyć się żydowskich katów II RP. PZPR zdecydowała się na zmianę wizerunku i podjęła akcje z kulminacyjnymi momentami w rodzaju wydarzeń marca '68, kiedy to wymuszano ich emigrację.
Historia nauczycielką życia
Z tragicznej przeszłości, ze śmierci i ofiary najwartościowszych Polaków powinniśmy wyciągać wnioski i nie powtarzać błędów.
Nowy polski rząd działając w interesie państwowym i w zgodzie z polską racją stanu nie może popierać ruchów separatystycznych. Nie może finansować organizacji i osób, które dążą do osłabiania pozycji państwa. Nie może tolerować żądań odszkodowawczych oraz milczeć w obliczu oskarżeń o "polskie obozy śmierci", w obliczu zuchwałego zniesławienia Polski na arenie międzynarodowej oskarżeniami o współudział w holokauście. Nie może biernie przyglądać się gwałtownej wojnie z Kościołem.
Polski rząd nie może bez ograniczeń nadawać obywatelstwa ani paszportów ludności całkowicie obcej kulturowo i etnicznie, nieasymilującej się i nasilającej dążenia separatystyczne i roszczeniowe. Dotychczasowe decyzje w tym zakresie powinny być anulowane a bezpodstawnie nadane obywatelstwa i paszporty cofnięte.
Polski rząd winien oszacować straty materialne i ludzkie jakie wywołała instalacja komunizmu w Polsce po II wojnie światowej i domagać się od państwa Izrael, jako następcy prawnego, odszkodowania za zdradę, za zbrodnie komunistyczne i przyczynienie się do zniszczenia polskiej gospodarki. Przypomnieć w tym miejscu należy, że żydowscy zbrodniarze komunistyczni, np. Salomon Morel, uciekali do Izraela, a ten odmawiał ich wydania (przeczytaj więcej >>)
Nowy rząd w drodze zmiany przepisów powinien też anulować bezpodstawnie uchwalone wypłaty świadczeń emerytalnych i rentowych obywatelom Izraela.
Stanisław Bartnik
- Szczegóły
- Autor: Stanisław Bartnik
W Archiwum Państwowym w Białymstoku przechowywane są materiały sporządzone w latach powojennych przez starostę R. Woźniaka opisujące sprawę zbierania podpisów przez ludność białoruską żądającą włączenia powiatu bielskiego do ZSRR.
